BWA Warszawa
BWA Warszawa
Márton Nemes & Małgorzata Szymankiewicz "Falling Out of Rhythm" BWA Warszawa
29.11.2019 - 08.02.2020
WGW 2019: BOWNIK "Kolory straconego czasu"
20.09.2019 - 23.11.2019
"Boli mnie, gdy się śmieję"
05.07.2019 - 11.09.2019
Martyna Czech, Leszek Knaflewski "Nic nas nie łączy"
25.05.2019 - 30.06.2019
FOAF 2019: BWA Warszawa hosting Gianni Manhattan (Vienna) + Kristina Kite (LA)
06.04.2019 - 11.05.2019
Witek Orski "Wolałbym o tym nie mówić"
14.02.2019 - 30.03.2019
Między Zbawieniem a Konstytucją
11.11.2018 - 05.01.2019
WGW 2018: Agnieszka Brzeżańska, Jan Dobkowski, Zuza Krajewska "Boginie"
21.09.2018 - 27.10.2018
Jadwiga Sawicka "Odruchy protestu"
23.06.2018 - 31.07.2018
Ewa Ciepielewska "Zwierzęta wsparcia emocjonalnego"
12.05.2018 - 16.06.2018
FOAF: Jiří Thýn, Piotr Makowski, Witek Orski, "Linia"
07.04.2018 - 28.04.2018
Adam Adach "Demos i demony"
03.03.2018 - 04.04.2018
Agnieszka Kalinowska "Ciężka woda"
27.01.2018 - 28.02.2018
WGW 2017: Yann Gerstberger, Sławomir Pawszak, Hanna Rechowicz "Cudowne i pożyteczne"
22.09.2017 - 25.11.2017
WGW2017: WYKWITEX
22.09.2017 - 24.09.2017
"Living in a Material World" Paweł Dudziak, Adrian Kolerski, Michał Sroka, Eliasz Styrna, Katarzyna Szymkiewicz
02.09.2017 - 16.09.2017
Małgorzata Szymankiewicz "Rozciąganie pojęć"
27.05.2017 - 29.07.2017
Ruben Montini "One Person Protest"
27.05.2017 - 27.05.2017
Wielka 19
04.03.2017 - 06.05.2017
DYNAMIKA POGORSZEŃ
28.01.2017 - 25.02.2017
Witek Orski & Maria Toboła "Wirujący seks"
17.12.2016 - 14.01.2017
WGW 2016: Karol Radziszewski "Ali"
23.09.2016 - 19.11.2016
Małe formy rzeźbiarskie
19.06.2016 - 10.09.2016
Sławomir Pawszak "Gorąc"
12.03.2016 - 28.05.2016
Krzysztof Maniak "Przypomina mi się śnieg"
06.02.2016 - 05.03.2016
Lada Nakonechna, Zhanna Kadyrova "Eksperymenty"
05.12.2015 - 30.01.2016
WGW 2015: Ewa Axelrad "Minimalne, Konieczne, Obiektywnie Umiarkowane"
25.09.2015 - 21.11.2015
Małgorzata Szymankiewicz "Postprodukcja"
26.06.2015 - 12.09.2015
Joanna Janiak, Piotr C. Kowalski "Z natury rzeczy"
25.04.2015 - 13.06.2015
Iza Tarasewicz "Logistyka odzysku"
14.02.2015 - 19.04.2015
Karol Radziszewski "W cieniu płomienia"
29.11.2014 - 04.02.2015
WGW: Olga Mokrzycka-Grospierre, Nicolas Grospierre "Szkiełko w oku"
26.09.2014 - 22.11.2014
Jadwiga Sawicka "Fragmenty opowiadania"
24.05.2014 - 24.07.2014
Jakub Woynarowski "Saturnia Regna"
15.03.2014 - 17.05.2014
Sławomir Pawszak „Cannabis, whisky, ananas”
11.01.2014 - 08.03.2014
The Gardens. Laura Kaminskaite, Augustas Serapinas
23.11.2013 - 19.12.2013
Agnieszka Kalinowska "Ściana wschodnia"
27.09.2013 - 16.11.2013
Zuza Krajewska "Przesilenie"
29.06.2013 - 14.09.2013
WITHERED, Galeria Kisterem, Budapeszt
21.06.2013 - 15.08.2013
LITTLE WARSAW "Enter"
25.04.2013 - 21.06.2013
"Warszawa. Nazajutrz...." Galeria Vartai, Wilno
11.04.2013 - 11.05.2013
Samoorganizacja, część 2: New Roman
23.03.2013 - 20.04.2013
Ewa Axelrad "Warm Leatherette"
26.01.2013 - 20.03.2013
Samoorganizacja, część 1: Pewność
05.01.2013 - 19.01.2013
Ziemilski / Marriott / Koniec świata
21.12.2012 - 21.12.2012
Kama Sokolnicka "Zardzewiałe elementy naszego ogrodu"
28.09.2012 - 30.11.2012
"ALPHAVILLE" Griffin Artspace, Warszawa
28.09.2012 - 30.12.2012
Krystian TRUTH Czaplicki "The Changeling"
21.07.2012 - 09.08.2012
Adam Adach "Reprezentacja"
21.04.2012 - 07.07.2012
Małgorzata Szymankiewicz, Przemek Dzienis "Sub pop"
25.02.2012 - 14.04.2012
Nicolas Grospierre "Bank"
03.12.2011 - 11.02.2012
Tribute To Fangor
05.11.2011 - 20.11.2011
"Nowy porządek", Art Stations, Poznań
29.09.2011 - 09.02.2012
Wojtek Ziemilski "Nowy porządek" performance
23.09.2011 - 24.09.2011
Agnieszka Kalinowska „Wygasłe neony”
10.09.2011 - 30.10.2011
Jarosław Fliciński "Tego nikt do końca nie wie"
25.06.2011 - 28.08.2011
OTWARCIE "Plądrujemy ruiny rzeczywistości"
07.05.2011 - 11.06.2011

artyści
wystawyBWA Warszawa
wydarzenia
Targi
o nas

english version
Márton Nemes & Małgorzata Szymankiewicz "Falling Out of Rhythm"

Zapraszamy na wernisaż w piątek, 29.11.2019 o godzinie 19. 

Partnerem wydarzenia jest Beefeater Gin London i projekt BiTMiasta.

Wystawa powstała we współpracy z Galerią Erika Deak w Budapeszcie i przy wsparciu Węgierskiego Instytutu Kultury w Warszawie.

 

„Falling Out of Rhythm" to wynik współpracy dwojga artystów, którzy poznali się w internecie. Wzajemna fascynacja twórczością, znaną wcześniej tylko z cyfrowych reprodukcji, przerodziła się szybko we wspólny projekt artystyczny. „Falling out of Rhythm" miała swoją premierę we wrześniu tego roku w galerii Erika Deak w Budapeszcie. Pokazane na niej najnowsze prace dwojga artystów wspólnie tworzą jedną wielką malarską instalację.

Tytułowe wypadanie z rytmu nawiązuje do ciągłych eksperymentów, zmieniającego się i postępującego procesu twórczego, a także do zjawiska muzycznej kultury RAVE poruszanego we wcześniejszych realizacjach Mártona Nemesa jako jednej spośród współczesnych form trybalizmu, eskapizmu i alienacji społecznej.
Márton Nemes (ur. 1986, Székesfehérvár) mieszka i pracuje w Londynie. Jego dzieł nie można opisać jako tradycyjne obrazy. Bez końca eksperymentuje z nowymi technikami i materiałami, często wychodząc ze swoimi abstrakcyjnymi kompozycjami w przestrzeń. Jego znakiem rozpoznawczym są nasycone kolory i punkowa ekspresja. Na wystawie pokaże najnowsze serie „Tomorrow”, F.O.M.O i prace na aluminium zatytułowane „Falling Out of Rhythm”.

W „Tomorrow” struktura każdego obrazu, choć zaczyna się od tradycyjnej formy prostokątnej, podlega znaczącym interwencjom: od spawania stalowych „mini-ram”, aby stworzyć kanciaste efekty na powierzchni pracy, po zastosowanie paneli z płyty lustrzanej i wycinanego laserowo pleksi do gryzących zakłóceń w samej ramie, przerywających jej zwykłą linię i podkreślających konstrukcję.

W serii F.O.M.O. (Fear of Missing Out), Nemes kontynuuje eksperymenty z przestrzenią, usuwając płótno całkowicie, pozostawiając jedynie ramę i kątowe konstrukcje nośne w płaszczyźnie, w której wcześniej było płótno. Motywy nasyconego koloru pozostają na ramach i kanciastych strukturach wewnątrz, ale prawdziwym tematem „F.O.M.O.” jest to, czego nie ma, negatywne przestrzenie. Akronimiczny tytuł odnosi się do zjawiska z mediów społecznościowych, znanego jako „lęk przed pominięciem”, strach związany z ekscytującymi lub interesującymi wydarzeniami, w których dana osoba nie bierze udziału, choć widzi je jako posty na platformach społecznościowych. Socjologia opisuje to jako efekt urbanizacji sprzyjającej postawom indywidualistycznym. Mieszkańcy miast łatwiej socjalizują się dzięki aplikacjom internetowym, a tym samym tracą tradycyjne formy kontaktów międzyludzkich. Taka jest też geneza ich wspólnej wystawy. Márton i Małgorzata poznali się dzięki Instagramowi, na którym obserwowali swoje konta. W końcu ilość wzajemnych lików sprowokowała podjęcie konwersacji między Londynem i Poznaniem.

Małgorzata Szymankiewicz (ur. 1980, Poznań) podąża za tradycją polskiego i międzynarodowego malarstwa abstrakcyjnego, koncentrując się na estetyce modernizmu i jego formalnych pytaniach. Pracując nad malarskimi seriami chętnie sięga do inspiracji filozoficznych i metafor współczesnej rzeczywistości.
Artystka tłumaczy, że w jej najnowszych obrazach istotne jest „odniesienie do barokowej zasady APLICATIO SENSUM, mówiącej o wykorzystaniu zmysłowości (w tym przypadku, zmysłu wzroku) do przekazania treści oraz typowego dla tego okresu rozumienia zagadnienia rytmu jako połączenia przeciwieństw, sprzeczności, które realizują się przede wszystkim w formie obrazów. Takie przedstawienia mogą łączyć na zasadzie paradoksu np. organiczność z geometrią, przypadek z wykalkulowanym systemem, jeden fragment z drugim. Objawia się to także na poziomie konfrontacji odmiennych postaw artystycznych, generujących polifonię znaczeń i odniesień. Interesuje mnie dwoistość charakterystyczna dla sztuki baroku, która może być odczytywana jako dialektyka w szerszym rozumieniu. W pracach odwołuję się także do teorii Władysława Strzemińskiego i Katarzyny Kobro opisywanej przez nich w ,,Obliczeniach rytmu czasoprzestrzennego" (1931). Dynamikę barokową interpretują oni jako polegającą na złudzeniu ruchu i odśrodkowym, rozsadzającym działaniu form wizualnych”. Najnowsze obrazy Szymankiewicz eksplodują ruchem, mimo zdyscyplinowania formy. Dynamiczne kompozycje o stonowanych barwach zostają pokawałkowane i pocięte, zawsze jednak zachowując harmonię – walor stale obecny w sztuce Szymankiewicz.

Druga referencja dla Szymankiewicz to interpretacja zagadnieniu rytmu w oparciu o koncepcję plastyczności sformułowaną przez Catherine Malabou, współczesną francuską filozofkę łączącą filozofię klasyczną z neuronauką. „Plastyczność definiuje ona jako wypadek, przypadkowość i formę permanentnie zmienianą, mówi Szymankiewicz. Można ją rozumieć zarówno w pozytywny sposób, jako zdolność do tworzenia lub przekształcania (np. twórczość lub ewolucja), jak i negatywny (zniszczenie, rozkład, nieodwracalna zmiana). Plastyczność, oprócz zdolności do kreacji, może stać się siłą destrukcyjną. To nieprzewidywalne zdarzenie, które staje się metaforą czegoś, co wybija z rytmu, rutyny bądź normalności”.

Wspomniane u Nemesa „przestrzenie negatywne”, czyli motyw braku mają swój odpowiednik w obrazach Szymankiewicz. Fragmentaryzacje, luki i dziury wycinane realnie przez Węgra, u niej powstają za pomocą iluzji optycznej i malarskiej sugestii. Największy obraz na wystawie Szymankiewicz i Nemes stworzyli wspólnie na ścianie na klatce schodowej galerii. W pofragmentowaną kompozycję Szymankiewicz Nemes inkorporował swoje kolorowe cięcia tworząc negatywne szczeliny.