BWA Warszawa
BWA Warszawa
Jadwiga Sawicka "Odruchy protestu"
23.06.2018 - 31.07.2018
Ewa Ciepielewska "Zwierzęta wsparcia emocjonalnego"
12.05.2018 - 16.06.2018
FOAF: Jiří Thýn, Piotr Makowski, Witek Orski, "Linia"
07.04.2018 - 28.04.2018
Adam Adach "Demos i demony"
03.03.2018 - 04.04.2018
Agnieszka Kalinowska "Ciężka woda"
27.01.2018 - 28.02.2018
WGW 2017: Yann Gerstberger, Sławomir Pawszak, Hanna Rechowicz "Cudowne i pożyteczne"
22.09.2017 - 25.11.2017
WGW2017: WYKWITEX
22.09.2017 - 24.09.2017
"Living in a Material World" Paweł Dudziak, Adrian Kolerski, Michał Sroka, Eliasz Styrna, Katarzyna Szymkiewicz
02.09.2017 - 16.09.2017
Małgorzata Szymankiewicz "Rozciąganie pojęć"
27.05.2017 - 29.07.2017
Ruben Montini "One Person Protest"
27.05.2017 - 27.05.2017
Wielka 19
04.03.2017 - 06.05.2017
DYNAMIKA POGORSZEŃ
28.01.2017 - 25.02.2017
Witek Orski & Maria Toboła "Wirujący seks"
17.12.2016 - 14.01.2017
WGW 2016: Karol Radziszewski "Ali"
23.09.2016 - 19.11.2016
Małe formy rzeźbiarskie
19.06.2016 - 10.09.2016
Sławomir Pawszak "Gorąc"
12.03.2016 - 28.05.2016
Krzysztof Maniak "Przypomina mi się śnieg"
06.02.2016 - 05.03.2016
Lada Nakonechna, Zhanna Kadyrova "Eksperymenty"
05.12.2015 - 30.01.2016
WGW 2015: Ewa Axelrad "Minimalne, Konieczne, Obiektywnie Umiarkowane"
25.09.2015 - 21.11.2015
Małgorzata Szymankiewicz "Postprodukcja"
26.06.2015 - 12.09.2015
Joanna Janiak, Piotr C. Kowalski "Z natury rzeczy"
25.04.2015 - 13.06.2015
Iza Tarasewicz "Logistyka odzysku"
14.02.2015 - 19.04.2015
Karol Radziszewski "W cieniu płomienia"
29.11.2014 - 04.02.2015
WGW: Olga Mokrzycka-Grospierre, Nicolas Grospierre "Szkiełko w oku"
26.09.2014 - 22.11.2014
Jadwiga Sawicka "Fragmenty opowiadania"
24.05.2014 - 24.07.2014
Jakub Woynarowski "Saturnia Regna"
15.03.2014 - 17.05.2014
Sławomir Pawszak „Cannabis, whisky, ananas”
11.01.2014 - 08.03.2014
The Gardens. Laura Kaminskaite, Augustas Serapinas
23.11.2013 - 19.12.2013
Agnieszka Kalinowska "Ściana wschodnia"
27.09.2013 - 16.11.2013
Zuza Krajewska "Przesilenie"
29.06.2013 - 14.09.2013
WITHERED, Galeria Kisterem, Budapeszt
21.06.2013 - 15.08.2013
LITTLE WARSAW "Enter"
25.04.2013 - 21.06.2013
"Warszawa. Nazajutrz...." Galeria Vartai, Wilno
11.04.2013 - 11.05.2013
Samoorganizacja, część 2: New Roman
23.03.2013 - 20.04.2013
Ewa Axelrad "Warm Leatherette"
26.01.2013 - 20.03.2013
Samoorganizacja, część 1: Pewność
05.01.2013 - 19.01.2013
Ziemilski / Marriott / Koniec świata
21.12.2012 - 21.12.2012
Kama Sokolnicka "Zardzewiałe elementy naszego ogrodu"
28.09.2012 - 30.11.2012
"ALPHAVILLE" Griffin Artspace, Warszawa
28.09.2012 - 30.12.2012
Krystian TRUTH Czaplicki "The Changeling"
21.07.2012 - 09.08.2012
Adam Adach "Reprezentacja"
21.04.2012 - 07.07.2012
Małgorzata Szymankiewicz, Przemek Dzienis "Sub pop"
25.02.2012 - 14.04.2012
Nicolas Grospierre "Bank"
03.12.2011 - 11.02.2012
Tribute To Fangor
05.11.2011 - 20.11.2011
"Nowy porządek", Art Stations, Poznań
29.09.2011 - 09.02.2012
Wojtek Ziemilski "Nowy porządek" performance
23.09.2011 - 24.09.2011
Agnieszka Kalinowska „Wygasłe neony” BWA Warszawa
10.09.2011 - 30.10.2011
Jarosław Fliciński "Tego nikt do końca nie wie"
25.06.2011 - 28.08.2011
OTWARCIE "Plądrujemy ruiny rzeczywistości"
07.05.2011 - 11.06.2011

artyści
wystawyBWA Warszawa
wydarzenia
Targi
o nas

english version
Agnieszka Kalinowska „Wygasłe neony”

WERNISAŻ 10.09.2011, GODZ. 18

Pierwsza od trzech lat polska solowa wystawa Agnieszki Kalinowskiej, jednej z najbardziej uznanych rodzimych artystek na Zachodzie (wystawiała m.in. w prestiżowym wiedeńskim MUMOK-u, niedawno w opublikowanej przez niemieckie wydawnictwo DAAB książce „Rising! Young Artists to Keep an Eye On!” opisano ją jako wschodzącą gwiazdę międzynarodowego rynku sztuki).

***

Paradoks piękna rzeczy pozornie brzydkich – tak można by nazwać fenomen estetyczny, któremu Agnieszka Kalinowska poświęca swoje ostatnie realizacje. „Wygasłe neony” to wystawa o tym, co zapomniane, wyparte, niezauważone. Ażurowe struktury wyplatane z papierowego sznurka, konstrukcje z kruchych słomek nie dające poczucia stabilności to jednocze-śnie opowieść o ludziach, których status społeczny jest chwiejny i nietrwały. To w tych obiektach materializuje się wraż-liwość społeczna artystki.
Tytułowe „Wygasłe neony” przywołują przedmioty, które swoją świetność mają za sobą. Kiedyś migoczące światła miasta, teraz wygaszone, stają się niemożliwe do odczytania. Kalinowska wskazuje nie tyle na nietrwałość materii, ile na ulotność i zmienność stojących za nią idei. Znak dawnej prosperity obrócił się w smutny, nic nieznaczący szkielet. „Pył” to z kolei praca zbudowana z misternie nakładanych jedna na drugą warstw papier mache. Szara celulozowa masa uformowana zo-stała w kształt kurzu zebranego wokół wyrwanych z posadzki płyt. Autorka zwraca więc uwagę na to, czego nie ma, na brak, puste, pozostawione po czymś miejsce.
Kalinowska od kilku lat konsekwentnie używa tych samych, charakterystycznych dla siebie materiałów. Papierowy sznurek, słoma, papier mache to materiały oswojone, bliskie, podobnie jak poznane w dzieciństwie techniki – wyklejanki czy plecionki. Artystka często podkreśla, że jej kontakt z materią dzieła jest bardzo bezpośredni, osobisty. Jednocześnie wyplatanie z naturalnych materiałów kojarzy się z twórczością naiwną, prymitywną, do której Kalinowska wyraźnie się odnosi. Tak właśnie powstało inspirowane zdjęciem zrobionym w somalijskim obozie dla uchodźców „Ogrodzenie”, w którym artystka celowo buduje rozdźwięk między formą a funkcją. Utkana ze sznurka ażurowa rzeźba w żaden sposób nie kojarzy się z solidną, mającą stanowić barierę strukturą. Połatane ogrodzenie pokazuje beznadzieję ludzi za wszelką cenę próbujących ochronić swą podmiotowość.
Wybrane przez artystkę motywy naprowadzają na pozaartystyczne wątki prac. Co bowiem łączy pozostałe pokazane na wystawie przedmioty: wyszczerbioną płytę eternitu, kawałek drucianego płotu, zasieki wzniesione ze słomy? Tak zapewne wyglądają budowane w pośpiechu obozy w Port au Prince, Darfurze czy innych miejscach, w których ludzie wyrwani ze swojej ubogiej codzienności zmuszeni są od początku tworzyć wokół siebie choćby pozory stabilizacji. Konstruowanie jej z tak nietrwałych materiałów może być odczytane jako metafora syzyfowej pracy, jaką grupy wykluczone, nie tylko w najbiedniejszych częściach świata, podejmują wbrew zewnętrznym czynnikom, ludzkim lub naturalnym.

DOKUMENTACJA WYSTAWY