BWA Warszawa
BWA Warszawa
Agnieszka Kalinowska "Ciężka woda" BWA Warszawa
27.01.2018 - 28.02.2018
WGW 2017: Yann Gerstberger, Sławomir Pawszak, Hanna Rechowicz "Cudowne i pożyteczne"
22.09.2017 - 25.11.2017
WGW2017: WYKWITEX
22.09.2017 - 24.09.2017
"Living in a Material World" Paweł Dudziak, Adrian Kolerski, Michał Sroka, Eliasz Styrna, Katarzyna Szymkiewicz
02.09.2017 - 16.09.2017
Małgorzata Szymankiewicz "Rozciąganie pojęć"
27.05.2017 - 29.07.2017
Ruben Montini "One Person Protest"
27.05.2017 - 27.05.2017
Wielka 19
04.03.2017 - 06.05.2017
DYNAMIKA POGORSZEŃ
28.01.2017 - 25.02.2017
Witek Orski & Maria Toboła "Wirujący seks"
17.12.2016 - 14.01.2017
WGW 2016: Karol Radziszewski "Ali"
23.09.2016 - 19.11.2016
Małe formy rzeźbiarskie
19.06.2016 - 10.09.2016
Sławomir Pawszak "Gorąc"
12.03.2016 - 28.05.2016
Krzysztof Maniak "Przypomina mi się śnieg"
06.02.2016 - 05.03.2016
Lada Nakonechna, Zhanna Kadyrova "Eksperymenty"
05.12.2015 - 30.01.2016
WGW 2015: Ewa Axelrad "Minimalne, Konieczne, Obiektywnie Umiarkowane"
25.09.2015 - 21.11.2015
Małgorzata Szymankiewicz "Postprodukcja"
26.06.2015 - 12.09.2015
Joanna Janiak, Piotr C. Kowalski "Z natury rzeczy"
25.04.2015 - 13.06.2015
Iza Tarasewicz "Logistyka odzysku"
14.02.2015 - 19.04.2015
Karol Radziszewski "W cieniu płomienia"
29.11.2014 - 04.02.2015
WGW: Olga Mokrzycka-Grospierre, Nicolas Grospierre "Szkiełko w oku"
26.09.2014 - 22.11.2014
Jadwiga Sawicka "Fragmenty opowiadania"
24.05.2014 - 24.07.2014
Jakub Woynarowski "Saturnia Regna"
15.03.2014 - 17.05.2014
Sławomir Pawszak „Cannabis, whisky, ananas”
11.01.2014 - 08.03.2014
The Gardens. Laura Kaminskaite, Augustas Serapinas
23.11.2013 - 19.12.2013
Agnieszka Kalinowska "Ściana wschodnia"
27.09.2013 - 16.11.2013
Zuza Krajewska "Przesilenie"
29.06.2013 - 14.09.2013
WITHERED, Galeria Kisterem, Budapeszt
21.06.2013 - 15.08.2013
LITTLE WARSAW "Enter"
25.04.2013 - 21.06.2013
"Warszawa. Nazajutrz...." Galeria Vartai, Wilno
11.04.2013 - 11.05.2013
Samoorganizacja, część 2: New Roman
23.03.2013 - 20.04.2013
Ewa Axelrad "Warm Leatherette"
26.01.2013 - 20.03.2013
Samoorganizacja, część 1: Pewność
05.01.2013 - 19.01.2013
Ziemilski / Marriott / Koniec świata
21.12.2012 - 21.12.2012
Kama Sokolnicka "Zardzewiałe elementy naszego ogrodu"
28.09.2012 - 30.11.2012
"ALPHAVILLE" Griffin Artspace, Warszawa
28.09.2012 - 30.12.2012
Krystian TRUTH Czaplicki "The Changeling"
21.07.2012 - 09.08.2012
Adam Adach "Reprezentacja"
21.04.2012 - 07.07.2012
Małgorzata Szymankiewicz, Przemek Dzienis "Sub pop"
25.02.2012 - 14.04.2012
Nicolas Grospierre "Bank"
03.12.2011 - 11.02.2012
Tribute To Fangor
05.11.2011 - 20.11.2011
"Nowy porządek", Art Stations, Poznań
29.09.2011 - 09.02.2012
Wojtek Ziemilski "Nowy porządek" performance
23.09.2011 - 24.09.2011
Agnieszka Kalinowska „Wygasłe neony”
10.09.2011 - 30.10.2011
Jarosław Fliciński "Tego nikt do końca nie wie"
25.06.2011 - 28.08.2011
OTWARCIE "Plądrujemy ruiny rzeczywistości"
07.05.2011 - 11.06.2011

artyści
wystawyBWA Warszawa
wydarzenia
Targi
o nas

english version
Agnieszka Kalinowska "Ciężka woda"

wernisaż: 27.01.2018, g.19

Cztery fotograficzne pejzaże przedstawiają to samo miejsce zdokumentowane w różnych porach roku na przestrzeni kilku lat. Tytułowe „Miejsce na Ziemi” to domostwo, ale też kryjówka. Natura pozwala się tu ukryć lub obnaża ludzkie siedlisko. Na zdjęciach, wykonanych przez Agnieszkę Kalinowską wspólnie z Przemem Wojciechowskim, widać próby zabezpieczania domostwa przed działaniem warunków atmosferycznych, żywiołem wody. Zdjęcia wizualizują zmiany w otoczeniu człowieka, które są od niego zupełnie niezależne. „Człowiek nie jest w stanie zaplanować swojej egzystencji, bo jest zależny od wielu czynników funkcjonujących poza jego wolą” mówi artystka „Nie ma miejsca bezpiecznego. Bezpiecznie tylko bywa, a czasami zupełnie nadzy i bezbronni próbujemy się ukryć na odkrytej przestrzeni”.

Najnowsza praca artystki zatytułowana „Ciężka woda" to repliki glinianych dzbanów z Persji, Etiopii, Afganistanu, Syrii. Na dzbanach nie pierwszy już raz u Kalinowskiej pojawia się rysunek zaczerpnięty ze znaków drogowych informujących o uchodźcach znajdujących się na granicy USA i Meksyku i w Australii (obraz „People”). Tak zwany „znak imigracyjny” ostrzega kierowców na autostradzie międzystanowej przed wtargnięciem na szosę imigrantów. Przedstawia mężczyznę, kobietę i dziewczynkę z warkoczykami. Znaki zostały wzniesione w odpowiedzi na ponad sto wypadków śmiertelnych imigrantów spowodowanych w latach 1987-1990 w dwóch korytarzach wzdłuż drogi międzystanowej na granicy Meksyku i Stanów Zjednoczonych. „Dzięki archeologii wiemy, że naczynia na wodę i żywność są wyrazistymi tropami w badaniach nad migracją człowieka. Ludzie zostawiają po sobie skorupy naczyń, które są istotnym nośnikiem informacji o ich życiu i miejscu, z którego przybyli” mówi artystka „Woda ma duży ciężar, nie tylko fizyczny, ale też metaforyczny. Odczuwalny, gdy trzeba ją przynieść z daleka na własnych barkach. Posiada moc życia, ale walka o nią i ryzykowna wędrówka, by ją znaleźć czasem zabija. Wszyscy chcą być blisko wodopoju. Ryzykujemy wiedząc, że są tam też nasi wrogowie. Nie mamy jednak wyboru, bo bez wody nikt nie przetrwa. Do życia potrzebne jest też zachowanie swojego człowieczeństwa i godności”. Kalinowska analizuje tematy związane z kondycją wykluczonych jednostek, tych, które poddawane są społecznej czy politycznej presji, które muszą walczyć z ograniczeniami narzucanymi przez nieliczącą się z ich prawami i potrzebami większość. Opowiada o granicach fizycznych i mentalnych, o zacieraniu się granic między światem ludzi i natury.

Rzeźba „Ciężki biały 2" przypomina pokryty warstwą śniegu fragment zdeformowanego, metalowego ogrodzenia odtworzony za pomocą papierowego sznurka - technice, którą Kalinowska wymyśliła kilkanaście lat temu. Śnieg to żywioł nie znający żadnych barier ani zapór. Pozornie delikatny i ulotny, w swojej masie potrafiący zawalić dachy budynków. To kolejne z całej serii ogrodzeń zrobionych przez Kalinowską. Odnoszą się one do różnych sposobów zajmowania, zabezpieczania się, odgradzania terytorium. „Tak naprawdę prawo powinno być tym, co nas chroni, już nie powinniśmy tych dodatkowych barier stawiać” twierdzi Kalinowska. Przymus zawłaszczania i narzucania innym swoich zasad obrazuje fotografia „Pręgież”. Stalowa konstrukcja, na której rozpięto gałęzie drzewa, narzuca im sztuczny, nie występujący w naturze kształt. Jej przeciwieństwem jest rzeźba „Niczyj bukiet” odtwarzająca naturalny proces rozkładu. „Niczyj bukiet” symbolizuje teren, o który nikt nie dba. Nikt o tę ziemię nie walczy. Jest to ziemia niczyja. Nie przedstawia żadnej wartości, więc leży odłogiem zaniedbana i zapomniana. Ta mieszanka chwastów i odpadów cywilizacyjnych przypomina wcześniejszą pracę o wymownym tytule „Mój dom jest moją twierdzą” - kruchą konstrukcję zbudowana ze źdźbeł słomy, obrosłą mchem. Kalinowska skłania nas do postawienia sobie pytania, gdzie tak naprawdę w końcu poczujemy się bezpieczni?