BWA Warszawa
BWA Warszawa
Między Zbawieniem a Konstytucją
11.11.2018 - 05.01.2019
WGW 2018: Agnieszka Brzeżańska, Jan Dobkowski, Zuza Krajewska "Boginie"
21.09.2018 - 27.10.2018
Jadwiga Sawicka "Odruchy protestu"
23.06.2018 - 31.07.2018
Ewa Ciepielewska "Zwierzęta wsparcia emocjonalnego"
12.05.2018 - 16.06.2018
FOAF: Jiří Thýn, Piotr Makowski, Witek Orski, "Linia"
07.04.2018 - 28.04.2018
Adam Adach "Demos i demony"
03.03.2018 - 04.04.2018
Agnieszka Kalinowska "Ciężka woda"
27.01.2018 - 28.02.2018
WGW 2017: Yann Gerstberger, Sławomir Pawszak, Hanna Rechowicz "Cudowne i pożyteczne" BWA Warszawa
22.09.2017 - 25.11.2017
WGW2017: WYKWITEX
22.09.2017 - 24.09.2017
"Living in a Material World" Paweł Dudziak, Adrian Kolerski, Michał Sroka, Eliasz Styrna, Katarzyna Szymkiewicz
02.09.2017 - 16.09.2017
Małgorzata Szymankiewicz "Rozciąganie pojęć"
27.05.2017 - 29.07.2017
Ruben Montini "One Person Protest"
27.05.2017 - 27.05.2017
Wielka 19
04.03.2017 - 06.05.2017
DYNAMIKA POGORSZEŃ
28.01.2017 - 25.02.2017
Witek Orski & Maria Toboła "Wirujący seks"
17.12.2016 - 14.01.2017
WGW 2016: Karol Radziszewski "Ali"
23.09.2016 - 19.11.2016
Małe formy rzeźbiarskie
19.06.2016 - 10.09.2016
Sławomir Pawszak "Gorąc"
12.03.2016 - 28.05.2016
Krzysztof Maniak "Przypomina mi się śnieg"
06.02.2016 - 05.03.2016
Lada Nakonechna, Zhanna Kadyrova "Eksperymenty"
05.12.2015 - 30.01.2016
WGW 2015: Ewa Axelrad "Minimalne, Konieczne, Obiektywnie Umiarkowane"
25.09.2015 - 21.11.2015
Małgorzata Szymankiewicz "Postprodukcja"
26.06.2015 - 12.09.2015
Joanna Janiak, Piotr C. Kowalski "Z natury rzeczy"
25.04.2015 - 13.06.2015
Iza Tarasewicz "Logistyka odzysku"
14.02.2015 - 19.04.2015
Karol Radziszewski "W cieniu płomienia"
29.11.2014 - 04.02.2015
WGW: Olga Mokrzycka-Grospierre, Nicolas Grospierre "Szkiełko w oku"
26.09.2014 - 22.11.2014
Jadwiga Sawicka "Fragmenty opowiadania"
24.05.2014 - 24.07.2014
Jakub Woynarowski "Saturnia Regna"
15.03.2014 - 17.05.2014
Sławomir Pawszak „Cannabis, whisky, ananas”
11.01.2014 - 08.03.2014
The Gardens. Laura Kaminskaite, Augustas Serapinas
23.11.2013 - 19.12.2013
Agnieszka Kalinowska "Ściana wschodnia"
27.09.2013 - 16.11.2013
Zuza Krajewska "Przesilenie"
29.06.2013 - 14.09.2013
WITHERED, Galeria Kisterem, Budapeszt
21.06.2013 - 15.08.2013
LITTLE WARSAW "Enter"
25.04.2013 - 21.06.2013
"Warszawa. Nazajutrz...." Galeria Vartai, Wilno
11.04.2013 - 11.05.2013
Samoorganizacja, część 2: New Roman
23.03.2013 - 20.04.2013
Ewa Axelrad "Warm Leatherette"
26.01.2013 - 20.03.2013
Samoorganizacja, część 1: Pewność
05.01.2013 - 19.01.2013
Ziemilski / Marriott / Koniec świata
21.12.2012 - 21.12.2012
Kama Sokolnicka "Zardzewiałe elementy naszego ogrodu"
28.09.2012 - 30.11.2012
"ALPHAVILLE" Griffin Artspace, Warszawa
28.09.2012 - 30.12.2012
Krystian TRUTH Czaplicki "The Changeling"
21.07.2012 - 09.08.2012
Adam Adach "Reprezentacja"
21.04.2012 - 07.07.2012
Małgorzata Szymankiewicz, Przemek Dzienis "Sub pop"
25.02.2012 - 14.04.2012
Nicolas Grospierre "Bank"
03.12.2011 - 11.02.2012
Tribute To Fangor
05.11.2011 - 20.11.2011
"Nowy porządek", Art Stations, Poznań
29.09.2011 - 09.02.2012
Wojtek Ziemilski "Nowy porządek" performance
23.09.2011 - 24.09.2011
Agnieszka Kalinowska „Wygasłe neony”
10.09.2011 - 30.10.2011
Jarosław Fliciński "Tego nikt do końca nie wie"
25.06.2011 - 28.08.2011
OTWARCIE "Plądrujemy ruiny rzeczywistości"
07.05.2011 - 11.06.2011

artyści
wystawyBWA Warszawa
wydarzenia
Targi
o nas

english version
WGW 2017: Yann Gerstberger, Sławomir Pawszak, Hanna Rechowicz "Cudowne i pożyteczne"

Zapraszamy na WARSAW GALLERY WEEKEND 2017

WIRTUALNY SPACER wnetrza3d.pl/realizacje/wgw/bwa/

Ewa Łączyńska-Widz
"Odrobina czegoś niezwykłego"

Wystawa Cudowne i pożyteczne w BWA Warszawa łączy prace trzech artystów – urodzonej w 1926 roku Hanny Rechowicz i młodszych o sześć dekad Yanna Gerstbergera i Sławomira Pawszaka

Pochodzący z Francji i tworzący w Meksyku Gerstberger pokazuje swoje gobeliny w Polsce po raz pierwszy. Dominujące w przestrzeni, wielkoformatowe i wielobarwne obrazy zdradzają zainteresowanie artysty tradycyjnym rzemiosłem, często jednoznacznie kojarzonym z pracą kobiet. Choć technika tkania przez lata dążyła do mechanizacji, umożliwiając precyzyjne przedstawienie detali, na gobelinach Gerstbergera zobaczymy syntetyczne ujęcia, budowane przez duże plamy drapieżnego koloru. Artysta, w pełni świadomie, lecz nonszalancko, korzysta z dekoracyjności swoich obrazów, które, mimo modernistycznego wyabstrahowania, oddziałują w warstwie narracyjnej. Gerstberger wyplata fragmenty onirycznych krajobrazów, w których często umieszcza ludzi i zwierzęta. Haptyczna konstrukcja gobelinów zachęca do dotykania, jakby były zasłoną, przedpolem fantastycznego świata.

W twórczości Sławomira Pawszaka skala makro spotyka się ze skalą mikro. Swój rozpoznawalny styl artysta wypracował, długo eksplorując pewne motywy i rozwijając je w cykle prac. Na przekór tradycji obrazu olejnego, karzącej szczelnie wypełniać blejtram kolejnymi warstwami farby, Pawszak maluje tylko to, co jest dla niego istotne. Żmudne malowanie tła nigdy nie sprawiało mu przyjemności; układa więc motywy w intrygujące kompozycje na charakterystycznym białym tle. Być może dlatego jego obrazy zdają się gubić swoją figuratywność, lewitować. Biel, która je otacza, dodaje im uniwersalności. Jednocześnie taki sposób malowania w pełni odsłania warsztat, nie zostawiając miejsca na błąd, który można by ukryć pod kolejną warstwą farby. Od dłuższego już czasu artysta przepracowuje zagadnienie kosmosu. Przyglądając się plątaninie łańcuchowych korytarzy, kolistym formom i ekspresyjnym kleksom, zastanawiam się, czy patrzę na panoramę galaktyki czy może na powierzchnię planety. Czy dynamiczna kompozycja to efekt ekspresji aerografu, którym często posługuje się Sławek, czy odzwierciedlenie jakiejś struktury, która, choć wygląda na chaotyczną, nie może być przypadkowa, bo zawiera w sobie jakiś logiczny kod? Niezależnie od odpowiedzi obraz wciąga i hipnotyzuje. Do pracowni Sławka na warszawskim Żoliborzu idziemy skrótem, zarośniętą chaszczami ścieżką, ukrytą między betonowymi budynkami. Sławek mówi, że lubi takie miejsca i że brakuje ich we współczesnych miastach. Myślę, że właśnie jesteśmy w jednym z jego obrazów, podążamy kolorowym tunelem, w którym wyobraźnia ma szansę się uwolnić, omijając szerokim łukiem tło bloków, asfaltowych ulic i chodników.

Nie trzeba być gościem w pracowni Hanny Rechowicz, wystarczy spojrzeć na „Panią Fantazję”, by wyobrazić sobie, że miejsce, w którym tworzy, musi być nadzwyczajne i totalne, takie jak ona – osoba absolutnie spójna z wizją wywołanego przez siebie magicznego świata. Każdy, kto choć raz miał okazję spotkać Hannę Rechowicz, nie pomyli jej z żadną inną artystką. Podobnie jest z jej pracami. Obrazy prezentowane na wystawie powstały dla sanatorium w Ciechocinku, pełnić więc musiały kilka funkcji. Renesansowa koncepcja obrazów-okien to za mało. Lepiej, by burzyły ściany, otwierając się na świat o wiele ciekawszy niż ulice Ciechocinka na przełomie lat 70. i 80. Taki świat tworzy Rechowicz, dekorując tło boazerii egzotycznymi kolorami drzew i ptaków, podobnych do japońskiego origami, niby znajomych, a jednak nie stąd. 

Twórczość Hanny Rechowicz przywołuje powojenny, dziś nieużywany termin „artysta plastyk”. Czy obrazy, które się podobają, mogą być też mądre? Czy sztuka pozornie niezaangażowana może nieść treści ważne i wartościowe dla społeczeństwa? W książce "Cudowne i pożyteczne" Bruno Bettelheim analizuje baśnie, opisując dokładnie wiedzę o świecie, jaka zawarta jest w poszczególnych elementach znanych opowieści.

Nową fasadę Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie pokrywa monumentalny obraz Sławomira Pawszaka – rozwinięcie jego kosmicznych konstelacji. Tłem stała się elewacja położonego nad Wisłą pawilonu. Nie sposób go nie zauważyć, obraz stał się częścią krajobrazu – plastyką stosowaną. Przypominam sobie inną „dekorację” przeszklonej fasady pawilonu Emilka, poprzedniej siedziby MSN. Paulina Ołowska stworzyła na niej Twarz Emilii, portret zarazem personifikujący budynek Muzeum i twarz bohaterki Emilii Plater, którą upamiętnia nazwa ulicy. Malarka Ołowska zacytowała dzieło innego artysty – Jerzego Koleckiego. Twarz Emilki to twarz dziewczynki z plakatu sztuki Alicja w Krainie Czarów teatru lalkowego Rabcio-Zdrowotek z Rabki-Zdroju, gdzie w latach 60. i 70. Kolecki pracował jako dyrektor, scenograf i projektant. Urodzony w roku 1925 malarz po studiach u Zbigniewa Pronaszki zamieszkał w Rabce, gdzie współtworzył teatr dla dzieci przebywających w rabczańskich sanatoriach. Swoje obrazy ożywiał w projektach lalek, scenografii, unikalnych druków, dbając o spójność wizualną spektakli granych w małopolskim miasteczku. Zapytany o sens swojej pracy mówił: „Starałem się, by była to odrobina czegoś niezwykłego w zwyczajnych czasach. Cudowne? Tak. Pożyteczne? Tak”.
Zupełnie jak prace artystów pokazywane na wystawie w BWA Warszawa.

Wystawa przygotowana we współpracyz galerią SORRYWERECLOSED


Dodatkowe wydarzenie WGW:
przez 3 dni trwania WGW na tarasie Domu Funkcjonalnego wrocławska wytwórnia WYKWITEX oferować będzie produkty z linii BRAVO GIRLS
wykwitex.pl

Specjalnie dla naszych gości:
- wizyta w legendarnej pracowni Hanny Rechowicz na Rynku Nowego Miasta
sobota, 23.09.2017, godz. 17.00-20.00

- rejs statkiem po Wiśle między BWA Warszawa (plaża pod mostem Poniatowskiego), a Muzeum Sztuki Nowoczesnej. Przewodnikiem będzie Sławek Pawszak, autor projektu fasady Muzeum nad Wisłą
niedziela, 24.09.2017, godz. 12.00-14.00

Ze względu na ograniczoną ilość miejsc na oba wydarzenia obowiązują zapisy. Prosimy o maila bwawarszawa@gmail.com lub telefon pod numer 725 536 075

Pełen program WARSAW GALLERY WEEKEND:
warsawgalleryweekend.pl/2017/

 

We współpracy z Fundacją Biuro Sztuki