BWA Warszawa
BWA Warszawa
Między Zbawieniem a Konstytucją
11.11.2018 - 05.01.2019
WGW 2018: Agnieszka Brzeżańska, Jan Dobkowski, Zuza Krajewska "Boginie"
21.09.2018 - 27.10.2018
Jadwiga Sawicka "Odruchy protestu"
23.06.2018 - 31.07.2018
Ewa Ciepielewska "Zwierzęta wsparcia emocjonalnego"
12.05.2018 - 16.06.2018
FOAF: Jiří Thýn, Piotr Makowski, Witek Orski, "Linia"
07.04.2018 - 28.04.2018
Adam Adach "Demos i demony"
03.03.2018 - 04.04.2018
Agnieszka Kalinowska "Ciężka woda"
27.01.2018 - 28.02.2018
WGW 2017: Yann Gerstberger, Sławomir Pawszak, Hanna Rechowicz "Cudowne i pożyteczne"
22.09.2017 - 25.11.2017
WGW2017: WYKWITEX
22.09.2017 - 24.09.2017
"Living in a Material World" Paweł Dudziak, Adrian Kolerski, Michał Sroka, Eliasz Styrna, Katarzyna Szymkiewicz
02.09.2017 - 16.09.2017
Małgorzata Szymankiewicz "Rozciąganie pojęć"
27.05.2017 - 29.07.2017
Ruben Montini "One Person Protest"
27.05.2017 - 27.05.2017
Wielka 19
04.03.2017 - 06.05.2017
DYNAMIKA POGORSZEŃ
28.01.2017 - 25.02.2017
Witek Orski & Maria Toboła "Wirujący seks"
17.12.2016 - 14.01.2017
WGW 2016: Karol Radziszewski "Ali" BWA Warszawa
23.09.2016 - 19.11.2016
Małe formy rzeźbiarskie
19.06.2016 - 10.09.2016
Sławomir Pawszak "Gorąc"
12.03.2016 - 28.05.2016
Krzysztof Maniak "Przypomina mi się śnieg"
06.02.2016 - 05.03.2016
Lada Nakonechna, Zhanna Kadyrova "Eksperymenty"
05.12.2015 - 30.01.2016
WGW 2015: Ewa Axelrad "Minimalne, Konieczne, Obiektywnie Umiarkowane"
25.09.2015 - 21.11.2015
Małgorzata Szymankiewicz "Postprodukcja"
26.06.2015 - 12.09.2015
Joanna Janiak, Piotr C. Kowalski "Z natury rzeczy"
25.04.2015 - 13.06.2015
Iza Tarasewicz "Logistyka odzysku"
14.02.2015 - 19.04.2015
Karol Radziszewski "W cieniu płomienia"
29.11.2014 - 04.02.2015
WGW: Olga Mokrzycka-Grospierre, Nicolas Grospierre "Szkiełko w oku"
26.09.2014 - 22.11.2014
Jadwiga Sawicka "Fragmenty opowiadania"
24.05.2014 - 24.07.2014
Jakub Woynarowski "Saturnia Regna"
15.03.2014 - 17.05.2014
Sławomir Pawszak „Cannabis, whisky, ananas”
11.01.2014 - 08.03.2014
The Gardens. Laura Kaminskaite, Augustas Serapinas
23.11.2013 - 19.12.2013
Agnieszka Kalinowska "Ściana wschodnia"
27.09.2013 - 16.11.2013
Zuza Krajewska "Przesilenie"
29.06.2013 - 14.09.2013
WITHERED, Galeria Kisterem, Budapeszt
21.06.2013 - 15.08.2013
LITTLE WARSAW "Enter"
25.04.2013 - 21.06.2013
"Warszawa. Nazajutrz...." Galeria Vartai, Wilno
11.04.2013 - 11.05.2013
Samoorganizacja, część 2: New Roman
23.03.2013 - 20.04.2013
Ewa Axelrad "Warm Leatherette"
26.01.2013 - 20.03.2013
Samoorganizacja, część 1: Pewność
05.01.2013 - 19.01.2013
Ziemilski / Marriott / Koniec świata
21.12.2012 - 21.12.2012
Kama Sokolnicka "Zardzewiałe elementy naszego ogrodu"
28.09.2012 - 30.11.2012
"ALPHAVILLE" Griffin Artspace, Warszawa
28.09.2012 - 30.12.2012
Krystian TRUTH Czaplicki "The Changeling"
21.07.2012 - 09.08.2012
Adam Adach "Reprezentacja"
21.04.2012 - 07.07.2012
Małgorzata Szymankiewicz, Przemek Dzienis "Sub pop"
25.02.2012 - 14.04.2012
Nicolas Grospierre "Bank"
03.12.2011 - 11.02.2012
Tribute To Fangor
05.11.2011 - 20.11.2011
"Nowy porządek", Art Stations, Poznań
29.09.2011 - 09.02.2012
Wojtek Ziemilski "Nowy porządek" performance
23.09.2011 - 24.09.2011
Agnieszka Kalinowska „Wygasłe neony”
10.09.2011 - 30.10.2011
Jarosław Fliciński "Tego nikt do końca nie wie"
25.06.2011 - 28.08.2011
OTWARCIE "Plądrujemy ruiny rzeczywistości"
07.05.2011 - 11.06.2011

artyści
wystawyBWA Warszawa
wydarzenia
Targi
o nas

english version
WGW 2016: Karol Radziszewski "Ali"

Jesienią 2014 roku Karol Radziszewski pokazał w BWA Warszawa serię portretów Ryszarda Cieślaka, aktora grającego u Jerzego Grotowskiego. Stylizowane na warholowskie serigrafie prace były częścią szerszej narracji. Według zbudowanej przez Radziszewskiego artystycznej mistyfikacji grający na Broadwayu polski aktor, dzięki spotkaniu z twórcą The Factory Andym Warholem miał wejść do międzynarodowego obiegu kultury popularnej. Wcześniej z mitem „polskiej Ameryki” mierzył się artysta w projekcie „America Is Not Ready For This”, którego główną bohaterką była Natalia LL. W tym roku, w ramach WGW, Radziszewski pokaże w BWA Warszawa kolejny projekt, w którym za pomocą zawłaszczenia estetyki innego artysty podejmuje próbę przepisania historii. Jego bohaterami zostali tym razem August Agbola O’Brown i Pablo Picasso.
 
„Ali” to cykl obrazów inspirowanych postacią Nigeryjczyka Augusta Agbola O’Browna, jedynego czarnoskórego Powstańca Warszawskiego. Co o nim wiemy?

Urodził się w 1895 r. w Nigerii, a do Warszawy trafił w 1922 r. Z zawodu był muzykiem jazzowym – jako perkusista pracował w najlepszych warszawskich lokalach. We wrześniu 1939 r. brał czynny udział w obronie stolicy, w czasie okupacji niemieckiej był kolporterem prasy podziemnej, pomagał ukrywającym się, a utrzymywał się, handlując sprzętem elektrycznym. W Powstaniu Warszawskim pod pseudonimem "Ali" walczył w batalionie „Iwo” na terenie Śródmieścia Południowego. W 1949 r. był zatrudniony w Wydziale Kultury i Sztuki Zarządu Miejskiego w Warszawie. Pod koniec lat 40. i w latach 50. grywał znowu w warszawskich restauracjach, a w drugiej połowie lat 50. wyjechał z Polski do Wielkiej Brytanii.

To nie pierwszy projekt, w którym podejmujesz temat narracji Powstania Warszawskiego.

Próbowałem się z tym mierzyć parę lat temu, kiedy Muzeum Powstania Warszawskiego zaprosiło mnie do stworzenia dla nich muralu. Niestety projekt został odrzucony i cała sytuacja skończyła się niepotrzebnym skandalem. Narracja wokół tego tematu wciąż jest bardzo jednowymiarowa i raczej coraz bardziej betonowana.

Formą malarską portrety Alego nawiązują do twórczości Pabla Picassa i jego fascynacji kulturą afrykańską. Dlaczego wybrałeś tę estetykę?

W Polsce wizerunki czarnych prawie nie istnieją. Mamy kilka rzeźb “murzynów” (jak zwykle są tytułowane, np. “Głowa Murzyna” Olgi Niewskiej), ale w malarstwie to temat bardzo rzadki. Picasso z jednej strony zawłaszczył tradycyjną sztukę afrykańską, z drugiej strony stał się jej wielkim propagatorem i wprowadził do tzw. “sztuki wysokiej”. Jego wizyta w powojennej Warszawie w 1948 r. to dodatkowy kontekst.

Nie bałeś się posądzeń o „tropikalizację” postaci Alego?

Wszelkie przedstawienia “innego” wiążą się z ryzykiem egzotyzacji. Ta historia jest bardzo nietypowa, ale wydarzyła się naprawdę, starałem się znaleźć dla niej odpowiednią formę.

To już kolejny projekt, w którym zawłaszczasz cudzą strategię artystyczną. Warhol, Picasso, Natalia LL, Grotowski, Krasiński… Jak ich wybierasz?

Wybory są bardzo subiektywne, kluczowa jest zmiana kontekstów. Parafrazowanie estetyki konkretnego artysty prowokuje do innego spojrzenia na opatrzone już kody wizualne i historie.

Karol Radziszewski (ur.1980) twórca filmów, fotografii, instalacji, autor projektów interdyscyplinarnych. Wydawca i redaktor naczelny magazynu "DIK Fagazine". Twórca "Queer Archives Institute". Laureat Paszportu Polityki (2009). Jego prace były pokazywane m.in. w Narodowej Galerii Sztuki Zachęta, Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie, Muzeum Sztuki w Łodzi, Muzeum Współczesnym Wrocław, CSW Zamek Ujazdowski, Kunsthalle Wien, New Museum w Nowym Jorku, VideoBrasil w Sao Paulo, Cobra Museum w Amsterdamie oraz na biennale PERFORMA 13 w Nowym Jorku, 7. Göteborg Biennale, 4. Prague Biennale, New York Photo Festival w Nowym Jorku i 15. Biennale Sztuki Mediów WRO.