BWA Warszawa
BWA Warszawa
Między Zbawieniem a Konstytucją
11.11.2018 - 05.01.2019
WGW 2018: Agnieszka Brzeżańska, Jan Dobkowski, Zuza Krajewska "Boginie"
21.09.2018 - 27.10.2018
Jadwiga Sawicka "Odruchy protestu"
23.06.2018 - 31.07.2018
Ewa Ciepielewska "Zwierzęta wsparcia emocjonalnego"
12.05.2018 - 16.06.2018
FOAF: Jiří Thýn, Piotr Makowski, Witek Orski, "Linia"
07.04.2018 - 28.04.2018
Adam Adach "Demos i demony"
03.03.2018 - 04.04.2018
Agnieszka Kalinowska "Ciężka woda"
27.01.2018 - 28.02.2018
WGW 2017: Yann Gerstberger, Sławomir Pawszak, Hanna Rechowicz "Cudowne i pożyteczne"
22.09.2017 - 25.11.2017
WGW2017: WYKWITEX
22.09.2017 - 24.09.2017
"Living in a Material World" Paweł Dudziak, Adrian Kolerski, Michał Sroka, Eliasz Styrna, Katarzyna Szymkiewicz
02.09.2017 - 16.09.2017
Małgorzata Szymankiewicz "Rozciąganie pojęć"
27.05.2017 - 29.07.2017
Ruben Montini "One Person Protest"
27.05.2017 - 27.05.2017
Wielka 19
04.03.2017 - 06.05.2017
DYNAMIKA POGORSZEŃ
28.01.2017 - 25.02.2017
Witek Orski & Maria Toboła "Wirujący seks"
17.12.2016 - 14.01.2017
WGW 2016: Karol Radziszewski "Ali"
23.09.2016 - 19.11.2016
Małe formy rzeźbiarskie
19.06.2016 - 10.09.2016
Sławomir Pawszak "Gorąc"
12.03.2016 - 28.05.2016
Krzysztof Maniak "Przypomina mi się śnieg"
06.02.2016 - 05.03.2016
Lada Nakonechna, Zhanna Kadyrova "Eksperymenty"
05.12.2015 - 30.01.2016
WGW 2015: Ewa Axelrad "Minimalne, Konieczne, Obiektywnie Umiarkowane"
25.09.2015 - 21.11.2015
Małgorzata Szymankiewicz "Postprodukcja" BWA Warszawa
26.06.2015 - 12.09.2015
Joanna Janiak, Piotr C. Kowalski "Z natury rzeczy"
25.04.2015 - 13.06.2015
Iza Tarasewicz "Logistyka odzysku"
14.02.2015 - 19.04.2015
Karol Radziszewski "W cieniu płomienia"
29.11.2014 - 04.02.2015
WGW: Olga Mokrzycka-Grospierre, Nicolas Grospierre "Szkiełko w oku"
26.09.2014 - 22.11.2014
Jadwiga Sawicka "Fragmenty opowiadania"
24.05.2014 - 24.07.2014
Jakub Woynarowski "Saturnia Regna"
15.03.2014 - 17.05.2014
Sławomir Pawszak „Cannabis, whisky, ananas”
11.01.2014 - 08.03.2014
The Gardens. Laura Kaminskaite, Augustas Serapinas
23.11.2013 - 19.12.2013
Agnieszka Kalinowska "Ściana wschodnia"
27.09.2013 - 16.11.2013
Zuza Krajewska "Przesilenie"
29.06.2013 - 14.09.2013
WITHERED, Galeria Kisterem, Budapeszt
21.06.2013 - 15.08.2013
LITTLE WARSAW "Enter"
25.04.2013 - 21.06.2013
"Warszawa. Nazajutrz...." Galeria Vartai, Wilno
11.04.2013 - 11.05.2013
Samoorganizacja, część 2: New Roman
23.03.2013 - 20.04.2013
Ewa Axelrad "Warm Leatherette"
26.01.2013 - 20.03.2013
Samoorganizacja, część 1: Pewność
05.01.2013 - 19.01.2013
Ziemilski / Marriott / Koniec świata
21.12.2012 - 21.12.2012
Kama Sokolnicka "Zardzewiałe elementy naszego ogrodu"
28.09.2012 - 30.11.2012
"ALPHAVILLE" Griffin Artspace, Warszawa
28.09.2012 - 30.12.2012
Krystian TRUTH Czaplicki "The Changeling"
21.07.2012 - 09.08.2012
Adam Adach "Reprezentacja"
21.04.2012 - 07.07.2012
Małgorzata Szymankiewicz, Przemek Dzienis "Sub pop"
25.02.2012 - 14.04.2012
Nicolas Grospierre "Bank"
03.12.2011 - 11.02.2012
Tribute To Fangor
05.11.2011 - 20.11.2011
"Nowy porządek", Art Stations, Poznań
29.09.2011 - 09.02.2012
Wojtek Ziemilski "Nowy porządek" performance
23.09.2011 - 24.09.2011
Agnieszka Kalinowska „Wygasłe neony”
10.09.2011 - 30.10.2011
Jarosław Fliciński "Tego nikt do końca nie wie"
25.06.2011 - 28.08.2011
OTWARCIE "Plądrujemy ruiny rzeczywistości"
07.05.2011 - 11.06.2011

artyści
wystawyBWA Warszawa
wydarzenia
Targi
o nas

english version
Małgorzata Szymankiewicz "Postprodukcja"

Ilość informacji, którą znaleźć można w sieci, jest praktycznie nieograniczona. Wszystko niemal, co istnieje w świecie realnym, w ułamku sekundy trafia do Internetu. W erze Photoshopa wszystko też może zyskać swoje drugie oblicze; brzydkie staje się piękne, małe może okazać się ogromne, rozmyte i zamazane nagle zyskuje doskonałą ostrość. Kategoria oryginalności zostaje podważona w swoich podstawach.
Dla Małgorzaty Szymankiewicz frapujące jest to, że wszystko, co oglądamy w sieci, poddawane jest obróbce bądź wizualnej manipulacji. Odchylenie od pierwowzoru stało się właściwie normą, z którą mało kto już dyskutuje. Niepewny jest więc i status obrazów malarki w kontekście dualnego podziału na obrazy oryginalne, pierwotne oraz kopie. Bo na ile obraz artystki stworzony na podstawie tysięcy innych jest oryginalny, a na ile jest zaledwie ich odbiciem? Szymankiewicz jest w tym miejscu nieodrodnym dzieckiem swoich czasów, doskonale odnajdującym się w postauratywnych realiach sztuki współczesnej. Jej obrazy, zbudowane jak klasyczne malarstwo z płótna, blejtramu i farb, powstają na przecięciu świata materialnego i wirtualnego.
Setki tysięcy obejrzanych na ekranie komputera obrazów przetworzonych zostaje przez nią tak, jak zbędne kartki przez niszczarkę do dokumentów. Efektem tego procesu jest nieforemny kłąb kolorowych ścinków, które tworzą przypadkowe układy. Obserwując te wizualne odpady, Szymankiewicz zachowuje się jak dadaiści, którzy z pociętych gazet tworzyli losowo komponowane poematy. Z całej masy powstałych przypadkiem kompozycji artystka wybiera tę, która służy za szkic do obrazu. Motyw pasów kolorów, jeden z najbardziej wyeksploatowanych w malarstwie abstrakcyjnym (Daniel Buren, Bridget Riley), powraca tu w na nowo skonceptualizowanej odsłonie.

„Nie chodzi już o to, czy coś się wyczerpało, czy jest stare, czy nowe, ale raczej o grę między skrajnościami, relacje, jakie się między nimi tworzą. (…) jeśli chodzi o abstrakcję, to przecież jest ona raczej sposobem rozumienia, wizualizowania, upraszczania, symbolizowania treści czy pojęć. Nigdy nie jest sama dla siebie, ale jest sposobem konceptualizowania. Z pewnością zmieniło się też podejście do niej, inne są cele. Mam tu na myśli różnicę między samym myśleniem abstrakcyjnym a ogólnymi założeniami malarstwa abstrakcyjnego jako stylu koncentrującego się w głównej mierze na formie. Mnie ciekawi to dualistyczne podejście czy rozumienie abstrakcji, prowadzenie dialogu między tymi dwoma punktami widzenia, stawianie ich naprzeciw siebie. Abstrakcja nie jest celem samym w sobie, ale narzędziem; w tym sensie można twierdzić, że stała się obecnie bardziej reprezentatywna, komunikatywna, pozbawiona autonomii. Można jej używać do przedstawiania wielu rzeczy. Abstrakcja nie musi być jedynie autoreferencyjna. Być może podstawowym błędem było myślenie o abstrakcji jako przeciwieństwie reprezentacji, traktowanie jej jako nieposiadającej zdolności dyskursywnych. Dla mnie abstrakcja jest bardzo realna, materialna, ale odnosząca się jednocześnie do czegoś poza formalnymi aspektami. Na podstawowym poziomie ma swoją, wewnętrzną logikę, ale ma także logikę zewnętrzną – kiedy ujmujemy ją w szerszym kontekście.”
Małgorzata Szymankiewicz, rozmowa z Marcinem Krasnym do katalogu wystawy „Czysta formalność”, Galeria Labirynt, Lublin 2015