BWA Warszawa
BWA Warszawa
Jadwiga Sawicka "Odruchy protestu"
23.06.2018 - 31.07.2018
Ewa Ciepielewska "Zwierzęta wsparcia emocjonalnego"
12.05.2018 - 16.06.2018
FOAF: Jiří Thýn, Piotr Makowski, Witek Orski, "Linia"
07.04.2018 - 28.04.2018
Adam Adach "Demos i demony"
03.03.2018 - 04.04.2018
Agnieszka Kalinowska "Ciężka woda"
27.01.2018 - 28.02.2018
WGW 2017: Yann Gerstberger, Sławomir Pawszak, Hanna Rechowicz "Cudowne i pożyteczne"
22.09.2017 - 25.11.2017
WGW2017: WYKWITEX
22.09.2017 - 24.09.2017
"Living in a Material World" Paweł Dudziak, Adrian Kolerski, Michał Sroka, Eliasz Styrna, Katarzyna Szymkiewicz
02.09.2017 - 16.09.2017
Małgorzata Szymankiewicz "Rozciąganie pojęć"
27.05.2017 - 29.07.2017
Ruben Montini "One Person Protest"
27.05.2017 - 27.05.2017
Wielka 19
04.03.2017 - 06.05.2017
DYNAMIKA POGORSZEŃ
28.01.2017 - 25.02.2017
Witek Orski & Maria Toboła "Wirujący seks"
17.12.2016 - 14.01.2017
WGW 2016: Karol Radziszewski "Ali"
23.09.2016 - 19.11.2016
Małe formy rzeźbiarskie
19.06.2016 - 10.09.2016
Sławomir Pawszak "Gorąc"
12.03.2016 - 28.05.2016
Krzysztof Maniak "Przypomina mi się śnieg"
06.02.2016 - 05.03.2016
Lada Nakonechna, Zhanna Kadyrova "Eksperymenty"
05.12.2015 - 30.01.2016
WGW 2015: Ewa Axelrad "Minimalne, Konieczne, Obiektywnie Umiarkowane"
25.09.2015 - 21.11.2015
Małgorzata Szymankiewicz "Postprodukcja"
26.06.2015 - 12.09.2015
Joanna Janiak, Piotr C. Kowalski "Z natury rzeczy"
25.04.2015 - 13.06.2015
Iza Tarasewicz "Logistyka odzysku"
14.02.2015 - 19.04.2015
Karol Radziszewski "W cieniu płomienia"
29.11.2014 - 04.02.2015
WGW: Olga Mokrzycka-Grospierre, Nicolas Grospierre "Szkiełko w oku"
26.09.2014 - 22.11.2014
Jadwiga Sawicka "Fragmenty opowiadania" BWA Warszawa
24.05.2014 - 24.07.2014
Jakub Woynarowski "Saturnia Regna"
15.03.2014 - 17.05.2014
Sławomir Pawszak „Cannabis, whisky, ananas”
11.01.2014 - 08.03.2014
The Gardens. Laura Kaminskaite, Augustas Serapinas
23.11.2013 - 19.12.2013
Agnieszka Kalinowska "Ściana wschodnia"
27.09.2013 - 16.11.2013
Zuza Krajewska "Przesilenie"
29.06.2013 - 14.09.2013
WITHERED, Galeria Kisterem, Budapeszt
21.06.2013 - 15.08.2013
LITTLE WARSAW "Enter"
25.04.2013 - 21.06.2013
"Warszawa. Nazajutrz...." Galeria Vartai, Wilno
11.04.2013 - 11.05.2013
Samoorganizacja, część 2: New Roman
23.03.2013 - 20.04.2013
Ewa Axelrad "Warm Leatherette"
26.01.2013 - 20.03.2013
Samoorganizacja, część 1: Pewność
05.01.2013 - 19.01.2013
Ziemilski / Marriott / Koniec świata
21.12.2012 - 21.12.2012
Kama Sokolnicka "Zardzewiałe elementy naszego ogrodu"
28.09.2012 - 30.11.2012
"ALPHAVILLE" Griffin Artspace, Warszawa
28.09.2012 - 30.12.2012
Krystian TRUTH Czaplicki "The Changeling"
21.07.2012 - 09.08.2012
Adam Adach "Reprezentacja"
21.04.2012 - 07.07.2012
Małgorzata Szymankiewicz, Przemek Dzienis "Sub pop"
25.02.2012 - 14.04.2012
Nicolas Grospierre "Bank"
03.12.2011 - 11.02.2012
Tribute To Fangor
05.11.2011 - 20.11.2011
"Nowy porządek", Art Stations, Poznań
29.09.2011 - 09.02.2012
Wojtek Ziemilski "Nowy porządek" performance
23.09.2011 - 24.09.2011
Agnieszka Kalinowska „Wygasłe neony”
10.09.2011 - 30.10.2011
Jarosław Fliciński "Tego nikt do końca nie wie"
25.06.2011 - 28.08.2011
OTWARCIE "Plądrujemy ruiny rzeczywistości"
07.05.2011 - 11.06.2011

artyści
wystawyBWA Warszawa
wydarzenia
Targi
o nas

english version
Jadwiga Sawicka "Fragmenty opowiadania"

Obrazy tekstowe Jadwigi Sawickiej stały się jednymi z najbardziej rozpoznawalnych znaków we współczesnej sztuce polskiej. Po raz pierwszy pojawiły się około 1998 roku. Pogrubione, czarne hasła na delikatnym tle (najczęściej różowym, cielistym lub błękitnym) były wówczas głównie cytatami z mass mediów. Artystka umieszczała teksty nie tylko na płótnie, ale także na przedmiotach, pudełkach i jako wielkoformatowe realizacje w przestrzeni publicznej. Ostatnio tło na obrazach Sawickiej straciło jednolitość i farby w różnych kolorach wymieszały się ze sobą, tworząc grubą materię. Ale motyw tekstu od lat pozostaje ten sam. Czasami wyrazy na płótnach powtarzają się. Samo powtórzenie również stało się dla Sawickiej tematem. O tym są „Fragmenty opowiadania”.
Wystawa składa się z obrazów, kolaży i książek. Obrazy, przedstawiające pojedyncze słowa, są połączone w pary: „Złoty-plastikowa”, „Ładny-niemiła”, „Judaszowy-kainowa”, „Łatwe-robaczywe”. „To wystawa o opowiadaniu albo próbach opowiedzenia czegoś; o narracjach, które zaczynają się od środka, urywają i podejmowane są na nowo w arbitralnie wybranym momencie. Choć zestawienia słów mogą sugerować początek historii, akcja nie rozwija się, tkwi ciągle w tym samym obiecującym punkcie” – pisze autorka. „Materia malarska, która posiada masę i kolor, a tym samym emocjonalny potencjał i pewien rodzaj rozmachu, mogłaby posunąć sprawy naprzód, ale zajęta jest opowiadaniem własnych historii – być może o tym samym, ale w zupełnie innym języku”.
Zainteresowanie artystki przyciągają strategie literackie. Prezentowane na wystawie kolaże składają się z fotografii miejskich pejzaży z wklejonymi cytatami z powieści i opowiadań, m.in. Roberta Walsera i Georgesa Pereca – ekscentrycznych literackich eksperymentatorów. Walser był autorem „Mikrogramów”, niezwykłego dokumentu pisanego ołówkiem na przypadkowych skrawkach papieru. Szwajcar zminimalizował własne pismo do rozmiarów prawie uniemożliwiających odczytanie tekstu, jego interpretatorzy przez 20 lat odcyfrowywali „Mikrogramy” – to pisanie z założenia było zanikaniem. Walser wykluczał klasyczną fabułę, za to ważną figurą był dla niego spacer, rozumiany jako wędrówka bez celu, dająca wolność. Sawicka podobne zabiegi przenosi w obszar sztuk wizualnych, pisze, że jej „cytaty są wyjęte z kontekstu i składają się na luźną narrację, gdzie układ oraz kolejność zdań mogłyby być dyktowane rytmem spaceru bez celu”.
Z kolei pisarstwo Pereca to pisanie o braku, utracie historii, zanikaniu pamięci i wynikającym z tego poczuciu pustki. Pisanie było dla Francuza utrwalaniem znikających śladów. Jego książka „Pamiętam” składa się z ponad czterystu zdań zaczynających się od słowa „pamiętam…”. Efektem tej obawy przed zapominaniem stały się słynne porządkujące rzeczywistość klasyfikacje Pereca. W jego największej powieści „Życie. Instrukcja obsługi” pojawia się wątek odzwierciedlania rzeczywistości przez sztuki wizualne oraz przez literaturę. Malarstwo przegrywa ten pojedynek, a praktyka pisania okazuje się ciekawsza od strategii wizualnych.
Ważnym elementem „Fragmentów opowiadania” są oprawione przez artystkę w ręcznie malowane obwoluty fragmenty powieści Toma McCarthy’ego „Remainder”. Powieść rozpada się na kawałki tak, jak rozpadł się świat bohatera „Remaindera”. Utraciwszy pamięć wskutek tajemniczego wypadku wydaje on wielką sumę z odszkodowania na ekstrawaganckie w swych rozmiarach rekonstrukcje zapamiętanych fragmentów rzeczywistości. Bohatera McCarthy’ego tylko powtarzanie prowadzące do doskonałości satysfakcjonuje, nadaje sens jego istnieniu. „Remainder” jest studium człowieka obłąkanego, zafiksowanego na ułamkach życia. Jego re-enactmenty nie wnoszą nic nowego, są celem samym w sobie.
To ironiczny komentarz artystki do własnej skłonności do powtórzeń. Kilka lat temu Sawicka w rozmowie o sztuce stwierdziła, że „nie ma co ukrywać, że powtarzanie nie ma zbyt dobrej prasy. Należy zaskakiwać, robić ciągle nowe rzeczy”. Ale powtórzenia artystki nie są bezcelowe. Nawet jeżeli przywoływane przez Sawicką słowa układają się w zestawy wewnętrznie sprzeczne („Było-nie było”, „Przegraliśmy-wygraliśmy”, „It did happen-it didn’t happen”), okazują się próbą siłowania się z pamięcią, próbą ocalania resztek. Jak u Walsera, Pereca czy McCarthy’ego.