BWA Warszawa
BWA Warszawa
Mateusz Sarzyński & Konrad Żukowski „Global Abomination”
14.02.2020 - 28.03.2020
Márton Nemes & Małgorzata Szymankiewicz "Falling Out of Rhythm"
29.11.2019 - 08.02.2020
WGW 2019: BOWNIK "Colours of Lost Time"
20.09.2019 - 23.11.2019
"It hurts when I laugh"
05.07.2019 - 11.09.2019
Martyna Czech, Leszek Knaflewski "We have nothing in common"
25.05.2019 - 30.06.2019
FOAF 2019: BWA Warszawa hosting Gianni Manhattan (Vienna) + Kristina Kite (LA)
06.04.2019 - 11.05.2019
Witek Orski "I would prefer not to talk about this"
14.02.2019 - 30.03.2019
Between Salvation and Constitution
11.11.2018 - 05.01.2019
WGW 2018: Agnieszka Brzeżańska, Jan Dobkowski, Zuza Krajewska "Goddesses"
21.09.2018 - 27.10.2018
Jadwiga Sawicka "Protest Reflex"
23.06.2018 - 31.07.2018
Ewa Ciepielewska "Emotional Support Animals"
12.05.2018 - 16.06.2018
FOAF: Jiří Thýn, Piotr Makowski, Witek Orski, "Line"
07.04.2018 - 28.04.2018
Adam Adach "Demos and Demons"
03.03.2018 - 04.04.2018
Agnieszka Kalinowska "Heavy Water"
27.01.2018 - 28.02.2018
WGW 2017: Yann Gerstberger, Sławomir Pawszak, Hanna Rechowicz "The Uses of Enchantment"
22.09.2017 - 25.11.2017
WGW2017: WYKWITEX
22.09.2017 - 24.09.2017
"Living in a Material World" Paweł Dudziak, Adrian Kolerski, Michał Sroka, Eliasz Styrna, Katarzyna Szymkiewicz
02.09.2017 - 16.09.2017
Małgorzata Szymankiewicz "Stretching of Concepts"
27.05.2017 - 29.07.2017
Ruben Montini "One Person Protest"
27.05.2017 - 27.05.2017
Wielka 19 Gallery
04.03.2017 - 06.05.2017
THE DYNAMICS OF DECLINE
28.01.2017 - 25.02.2017
Witek Orski & Maria Toboła "Spinning sex"
17.12.2016 - 14.01.2017
WGW 2016: Karol Radziszewski "Ali"
23.09.2016 - 19.11.2016
Small Sculptural Forms
19.06.2016 - 10.09.2016
Sławomir Pawszak "Heat"
12.03.2016 - 28.05.2016
Krzysztof Maniak "Snow Is What Comes To Mind"
06.02.2016 - 05.03.2016
Lada Nakonechna, Zhanna Kadyrova "Experiments"
05.12.2015 - 30.01.2016
WGW 2015: Ewa Axelrad "Minimum, Necessary, Objectively Reasonable"
25.09.2015 - 21.11.2015
Małgorzata Szymankiewicz "Postproduction"
26.06.2015 - 12.09.2015
Joanna Janiak, Piotr C. Kowalski "The Nature of Things"
25.04.2015 - 13.06.2015
Iza Tarasewicz "Reverse Logistics"
14.02.2015 - 19.04.2015
Karol Radziszewski "In the Shadow of the Flame"
29.11.2014 - 04.02.2015
WGW: Olga Mokrzycka-Grospierre, Nicolas Grospierre "A Glass Shard in the Eye"
26.09.2014 - 22.11.2014
Jadwiga Sawicka "Fragments of Stories"
24.05.2014 - 24.07.2014
Jakub Woynarowski "Saturnia Regna"
15.03.2014 - 17.05.2014
Sławomir Pawszak „Cannabis, whisky, ananas”
11.01.2014 - 08.03.2014
The Gardens. Laura Kaminskaite, Augustas Serapinas
23.11.2013 - 19.12.2013
Agnieszka Kalinowska "Eastern Wall"
27.09.2013 - 16.11.2013
Zuza Krajewska "Solstice"
29.06.2013 - 14.09.2013
WITHERED, Kisterem Gallery, Budapest
21.06.2013 - 15.08.2013
LITTLE WARSAW "Enter"
25.04.2013 - 21.06.2013
“Warsaw: The Day After..." Vartai Gallery, Vilnius
11.04.2013 - 11.05.2013
Self-Organization, vol.2: New Roman
23.03.2013 - 20.04.2013
Ewa Axelrad "Warm Leatherette"
26.01.2013 - 20.03.2013
Self-Organization, vol. 1. Certainty
05.01.2013 - 19.01.2013
Ziemilski / Marriott / The End of the World
21.12.2012 - 21.12.2012
Kama Sokolnicka "Rusty elements of our garden"
28.09.2012 - 30.11.2012
"ALPHAVILLE" Griffin Artspace, Warsaw
28.09.2012 - 30.12.2012
Krystian TRUTH Czaplicki "The Changeling"
21.07.2012 - 09.08.2012
Adam Adach "Reprezentacja"
21.04.2012 - 07.07.2012
Małgorzata Szymankiewicz, Przemek Dzienis "Sub Pop"
25.02.2012 - 14.04.2012
Nicolas Grospierre "The Bank"
03.12.2011 - 11.02.2012
Tribute To Fangor
05.11.2011 - 20.11.2011
"New Order", Art Stations, Poznań BWA Warszawa
29.09.2011 - 09.02.2012
Wojtek Ziemilski "New Order" performance
23.09.2011 - 24.09.2011
Agnieszka Kalinowska „Extinguished Neon Signs”
10.09.2011 - 30.10.2011
Jarosław Fliciński "Nobody Knows That For Sure"
25.06.2011 - 28.08.2011
THE OPENING "Plundering the Ruins of Reality"
07.05.2011 - 11.06.2011

artyści
wystawyBWA Warszawa
wydarzenia
Targi
o nas

english version
"New Order", Art Stations, Poznań
Dawid Lesiak "Nowy porządek minimalnych dokonań"
e.CzasKultury.pl, 18.10.2011

e.czaskultury.pl/czytanka/sztuki-wizualne/852-nowy-porzdek-minimalnych-dokonan

Wciąż żywa narracja minimal artu jest punktem odniesienia sztuki współczesnej, ale jej założenia noszą dziś pierwiastek wywrotowy. Trwająca w poznańskim Art Stations wystawa „Nowy porządek” stanowi propozycję ujęcia prac minimalistów, postminimalistów oraz abstrakcji geometrycznej między innymi z kolekcji Grażyny Kulczyk. Kuratorzy: Justyna Kowalska, Michał Suchora oraz Tomasz Plata oparli koncepcję ekspozycji na próbie zestawienia prac Donalda Judda z dziełami polskich tuzów gatunku, takich jak Roman Opałka, Henryk Stażewski czy Mirosław Bałka, a także z realizacjami młodych artystów docenianych przez polski i zagraniczny świat sztuki.

Założenia minimalizmu w jego najczystszej formie to dokładnie określone (można by rzec: radykalne) pomysły ograniczenia środków plastycznych wypracowane w latach 60. XX wieku przez wspomnianego Donalda Judda, Sola LeWitta czy Roberta Morrisa. Program usuwał indywidualną ekspresję, akcentując nierozerwalność dzieła z całością danej wystawy lub ze środowiskiem, w którym zostało ono umieszczone. Nurt ten wymógł na twórcach modernistyczne poszukiwanie przedmiotu doskonale czystego, pozbawionego funkcji mimetycznej i reprezentowania czegokolwiek, ale uwzględniającego kontekst miejsca.

Wystawa „Nowy porządek” bada dwie strategie dzisiejszych praktyk minimal artu: naruszenie statusu dzieła jako przedmiotu i wykorzystanie formalnego słownika minmalu do tworzenia sztuki narracyjnej. Ekspozycja otwiera pole do zadawania pytań o wewnętrzne sprzeczności minimalizmu. Postminimaliści rezygnują z niektórych wskazówek wypracowanych w latach 60. Wyraźnie widać te cechy na przykład w pracach Krystiana TRUTH Czaplickiego. Instalacja site-specific pozbawiona tytułu to interwencyjna, multiplikowana konstrukcja z form styropianowych, które niczym huby porastają ściany. Czaplicki waloryzuje estetycznie anektowaną przestrzeń, używając materiału nietrwałego i delikatnego. Podobna sytuacja dotyczy obiektu „Basen” (2010–2011) Katarzyny Przezwańskiej. Artystka w sposób konsekwentny chce zaprowadzić porządek czystej formy i barw. Do wykonania pracy użyła MDF, zielonej emalii i wody. Wykorzystanie tego typu mediów reaktywuje pierwiastek ludzki i znaczeniowy, przez co nie mamy już do czynienia z całkowitą abstrakcją.

Robert Morris w swoim manifeście „Anti Form” z 1968 roku proponował przeniesienie uwagi z samego dzieła na jego procesualność. Pochwalał materiały ulegające zniszczeniu jako środki rejestrujące upływ czasu. W ten sposób prace mogły dokumentować własną historię i integrować się z otoczeniem. Dlatego w szerszej perspektywie prace TRUTH stanowią ulotne, ale wyraziste zjawiska w przestrzeni miejskiej. Nie bez znaczenia jest umieszczenie na początku wystawy prac Donalda Judda („Bez tytułu”, 1969). Kuratorzy tym samym wyznaczyli strategię interpretacji „Nowego porządku”. Odbiorca ma konfrontować retorykę jednego z ojców minimalizmu z kolejno oglądanymi obiektami. Tak prowadzona konfrontacja prowadzi do interesujących zderzeń i porównań. W tym miejscu warto wspomnieć o malarstwie Jarosława Flicińskiego. Jego zrealizowany na ścianie galerii fresk „Wszystko naraz” (2011) to technicznie perfekcyjne dzieło, które doskonale się wpasowuje w styl Starego Browaru: przynosi skojarzenie z wysokiej klasy dizajnem miejsca. W podobnych zestawieniach klasyfikuje się prace Judda. Postminimalne „Hula Hoop niebieski” (2011) czy „Wykroje” (2002) Marzeny Nowak z kolei łączy echo abstrakcji geometrycznej. Subtelne nawiązania do modernistycznych podziałów przypominają reliefy Henryka Stażewskiego. Realizacje młodszego pokolenia umieszczone nieopodal obrazów słynnego konstruktywisty korespondują z nimi w sposób dwuznaczny. Z jednej strony, mamy kolorowe magnesy Marzeny Nowak, które łatwo skojarzyć z dziełami Henryka Stażewskiego. Natomiast z drugiej strony, „Faites vos jeux No 14” (2000) Flicińskiego nie do końca pozostaje wierny czystej abstrakcji, ponieważ wzory przedstawione na obrazie kojarzą się z tymi na kocach turystycznych. Niejednoznaczność w stosunku do założeń minimalizmu ukazuje również Michał Budny. „Konstrukcja podwórkowa” gra geometrią, jednocześnie przywodząc na myśl połączenie trzepaka i zjeżdżalni dla dzieci.

Artystyczne strategie młodych twórców prezentowanych w ramach „Nowego porządku” to przede wszystkim powrót do prawdziwych przedmiotów czy miejsc. Minimalizm w ich wydaniu to nie tylko doskonałe technicznie przedmioty wydestylowane z tego, co ludzkie. Formalne zasady minimal artu posłużyły za materiał do tworzenia narracji, by w końcu scalić przeżycie z tego rodzaju sztuką. Nader modernistyczne założenia uległy naruszeniu, dotknęły tego, co osobiste i wyniesione z pamięci. Nowy porządek koncentruje odbiorcę na przekonaniu, że zaczerpnięte fragmenty rzeczywistości także mogą przeobrazić się w sztukę minimalną. Esencja wystawy mieści się w tym, co obiekty tworzą razem jako realizacja badawcza, w przesunięciu akcentu z przedmiotu na zaangażowanie i rewizję nurtu.



Return